502f411c

Witness Me!

Thu, 24 Oct 2024 08:44:14 GMT

Hoe ziet onveilige hechting eruit?

Onlangs heb ik een podcast , Verhalen in Veiligheid opgenomen met podcastmaker Orly Polak.

Het grote thema van haar podcasts is sociale veiligheid; een onderwerp waar we vanuit onze beroepen steevast mee te maken hebben. Deze keer ging het over de rol die aanraking speelt bij een veilige hechting. Binnen onze verschillende werkterreinen komen we beiden geregeld in contact met jongeren (ook volwassenen) die gedragingen vertonen die kunnen duiden op een onveilige hechting in de vroege kindertijd.

Begin juni dit jaar kwam de prequel van de post-apocalyptische cultfilm van de Mad Max series: Furiosa, van Australische filmmaker George Miller uit. Als enorme fan van de Mad Max series was het voor mij niet moeilijk om symbolische parallellen te trekken tussen de personages en het verhaal zelf met de huidige maatschappij.

In het kader van het thema hechting springt voor mij het collectieve personage van de Warboys naar voren.

De Warboys zijn de paramilitaire arm van Het Citadel en zijn (kind)soldaten en slaven van eindbaas Immortan Joe. Het liefdeloze en ongezonde leven van de Warboys kenmerkt zich door ellende, verveling, obsessie met machines, gebrek aan kennis, oorlog, kanker en met een vroege dood als eindbestemming. De Warboys willen alleen een ding: to die in a blaze of glory : sterven met veel aanzien; vandaar de kreet die ze telkens uitroepen “Witness Me!”, wanneer ze op het punt staan om iets groots te doen waarvan ze vrijwel zeker weten dat ze het met hun leven moeten bekopen.

In het leven van een Warboy bestaat er tederheid noch geborgenheid.

De Warboys uit de film verheerlijken machines, geweld en een dramatisch levenseinde.

De Warboys van onze maatschappij (leeftijd 10-20 jaar) verheerlijken monie of guap, drillrappers, een gangster-libi (criminaliteit), wapens, een strafblad, een detentieverleden en materieel aanzien. Ze noemen zichzelf natuurlijk niet Warboys maar Opps, Homies, Matties, Niffos, Drerries, Pik enz.

In tegenstelling tot in de film zijn ze niet bezig met het bouwen en beheren van mechanische voertuigen maar met drugs uithalen in de havens, online oplichting, afpersing en het plaatsen van illegaal vuurwerk voor de deur van hun slachtoffers.

Overeenkomstig met de fictieve Warboys is het Witness-Me syndroom: een misvormde versie van de menselijke oer behoefte aan gezien, gehoord, gewaardeerd voelen; met andere woorden, de behoefte aan verbondenheid. Iedereen die actief deelneemt aan een social media platform lijdt er ook aan. {Steekt hand in eigen boezem}
Ook overeenkomstig met de Warboys is wellicht het ontbreken van een veilige hechting, een liefdevolle basis, en uiteraard het vroegtijdig overlijden (wie praat, die slaapt) op gewelddadige wijze.

Bron foto: MadMax.fandom

Waarom Mannen Dicpics Sturen

Sat, 02 Mar 2024 11:14:32 GMT

Een oerinstinct en overblijfsel uit het primitieve brein?

Het lijkt erop dat mannen sinds mensenheugenis graag hun geslachtsdeel tentoonstellen. Als vertrouwenspersoon krijg ik geregeld meldingen over dicpics.

Maar waarom doen mannen dit? Sterker nog, waarom is dit gedrag zo hardnekkig?

Volgens de wetenschap kan dit een overblijfsel zijn van een oerinstinct vanuit het primitieve brein.

Het kan worden beschouwd als een primitieve manier om viriliteit, mannelijke kracht, vruchtbaarheid en seksuele interesse te tonen. Het feit dat het zelden of nooit gaat om een foto van een penis in slappe toestand kan dit bevestigen. In de griekse mythologie droeg Hérmes Odysseus op om bij aankomst op Aiaia, het betoverde eiland van Circe, zijn “zwaard” te heffen; als teken van mannelijkheid en kracht, maar ook als erkenning en respect voor haar vrouwelijkheid en schoonheid.

De paringsstrategieën wat veel mannelijke dieren hebben berusten vaak op brutaliteit en gewaagdheid om op te vallen en hopelijk indruk te maken. Mannelijke paringsstrategieën komen uitgebreid voor in het dierenrijk

Uit onderzoek is gebleken dat mannen dicpics sturen om de volgende redenen:

Ze beschouwen het als een vorm van hofmakerij en flirten. Mannen schijnen te denken dat dit een manier is om een gesprek op gang te krijgen of het gesprek naar een next level te tillen. Uit onderzoek is ook gebleken dat mannen graag seksueel expliciete foto's van vrouwen ontvangen en gaan daarom- uit onwetendheid over hoe de vrouwelijke seksualiteit werkt, ervan uit dat het sturen van een dicpic door vrouwen als seksueel wenselijk gedrag wordt beschouwd dat hopelijk zal leiden tot een vergelijkbare tegenprestatie, al dan niet de seksuele daad zelf. Waar het op neerkomt is een overschatting van interesse wat onterecht gebaseerd is op hun eigen verlangens. Ze projecteren als het ware de eigen verlangens op de vrouw in de hoop op een soortgelijke respons.

Opwinding vanuit exhibitionisme en de gedachte alleen al dat ze sterke reacties zoals afkeer, afwijzing, boosheid en walging zullen opwekken, werkt voor sommigen mannen zeer opwindend en zelfs verslavend. In Ohio is er ooit een man, bekend als The Naked Photographer, die op de loer stond te wachten totdat er een vrouw voorbij liep. Hij gooide zijn jas open en legde snel met camera de geschokte gezichten van vrouwen vast. Toen hij eindelijk werd aangehouden, biechtte hij op dat de kick voor hem was om later te masturberen met behulp van de foto's. Zo zie je maar weer, negatieve aandacht is altijd beter dan geen aandacht.

Overige redenen van dicpics sturen zijn onzekerheid, behoefte aan validatie en geruststelling, thrillseeking , narcisme en behoefte aan bewondering. 1 van de 10 dicpic verstuurders geeft aan dat het hem om macht en controle over vrouwen gaat. 6% van dicpicverstuurders uit dezelfde onderzoek gaf aan een hekel aan vrouwen te hebben; en bewust dicpics te sturen met de intentie om te kwetsen en te bedreigen.

Sturen vrouwen ook poenie-pics?

Ja, dat doen ze ook. Maar in veel mindere mate dan mannen. Vrouwen sturen overigens meestal seksueel expliciete foto's van zichzelf pas wanneer hierom wordt gevraagd. Ook sturen vrouwen meestal een foto naar een partner of iemand waar ze al langer mee in contact zijn. Volgens de wetenschap kunnen veiligheid, slutshaming en onderdrukking een rol hebben in de reden waarom vrouwen dit in verhouding tot mannen zo weinig en zo anders doen.

Alles wijst erop dat er fundamentele verschillen zijn in hoe mannen en vrouwen seksualiteit beleven; maar ook in hoe ze met elkaar communiceren over seksuele behoeften.

Het wijst er ook op dat vrouwen zich misschien nog niet helemaal veilig genoeg voelen, en uberhaupt geen behoefte hebben om hun seksualiteit op zo'n manier uiting te geven. Als laatste, toont het dat veel mannen nog steeds niet goed weten wat vrouwen willen op seksueel gebied en dat ze met een andere lens moeten kijken, willen ze de seksuele motivaties en interesses van vrouwen doorgronden.

Is uw organisatie een kweekvijver voor Silent Quitters?

Mon, 13 Feb 2023 20:53:33 GMT

MBO'ers in de knel

In het afgelopen jaar, toen er in Nederland veel te doen was over seksueel grensoverschrijdend gedrag binnen organisaties kwam er een ander zorgwekkend verschijnsel onder mijn aandacht, namelijk de opmars van de Silent Quitters onder MBO'ers.

Van 2021 tot 2022 ben ik formeel en informeel vertrouwenspersoon geweest voor een groot aantal jongeren.

De jongeren die ik sprak met werkgerelateerde klachten, waren MBO geschoold en zaten in hun eerste volwassen functie wat meestal plaatsvond binnen een middelgrote organisatie met een combinatie van hoge werknemer omloopsnelheid en manuele arbeid. Ze waren voornamelijk werkzaam binnen de zakelijke dienstverlening (ICT), logistiek en detailhandel branche.

Opvallend was dat ik van de problemen op de werkvloer op indirecte wijze heb vernomen: dat wil zeggen: hoewel de behoefte aan bijstand en advies hoog was, geen van deze jonge werknemers was zich er van bewust recht te hebben op een vertrouwenspersoon. Geen van hen was voldoende op de hoogte van diens rechten, plichten noch van het (mogelijke) bestaan van de gedragscode. Geen van hen was er van bewust dat diens ervaringen onder het begrip psychosociale arbeidsbelasting viel. Geen van hen wist raad met de situatie: hoe hulp te zoeken, wie te benaderen of dat er überhaupt iets te doen viel aan de situatie.

De door alle jongeren toegepaste “oplossing” voor de problemen was de Silent Quitters methode: het overgaan op automatische piloot en zich volledig distantiëren van het werk en de organisatie; met als enige doel onder de radar blijven en het uiterst aanvaardbare minimum uitvoeren totdat men een functie elders kon vinden.

Allemaal vertelde ze ooit zeer enthousiast te zijn begonnen aan hun eerste “grote mensen” baan en spraken over een gevoel van trots bij het bemachtigen van de functie. Allemaal vertelde ze binnen drie maanden of eerder een soort ontgoocheling te hebben ondergaan. De ontgoocheling had met diverse aspecten te maken zoals:

Gebrek aan duidelijkheid van de werkgever over de functie inhoud (niet goed weten waar je aan toe bent, heel ander (onbevoegd) werk doen dan waar je voor aangenomen was
Angst/onveilige cultuur met zeer veel hiërarchie, micromanagement, betutteling, pesten, uitsluiting, racisme, vernedering en intimidatie
Openlijk gebrek aan integriteit van leidinggevenden en/of werkgever (gevraagd worden om te liegen of frauderen of een onjuist beeld van de realiteit aan klanten te presenteren)
Het ontbreken van een betrouwbaar persoon of vertrouwenspersoon binnen de organisatie
Onterechte klacht- en of conflictafhandeling en druk om documenten te ondertekenen waar men niet achter stond
Bedrijfsongelukken wegens onvoldoende toezicht op- en naleving van veiligheidsprotocollen en doorwerken zonder voldoende beschermingsmiddelen
Het massaal niet naleven van wettelijke maatregelen zoals roken binnen kantoorruimtes en andere werkplekken

Binnen alle sectoren en in vrijwel alle grote organisaties bevinden zich Silent Quitters . Mensen die zich geestelijk hebben afgesloten en zich terug hebben getrokken op hun werk. Volledig ongeïnteresseerde zombies met een gering verantwoordelijkheidsgevoel, die letterlijk tijd ruilen voor loon. De grootst groeiende groep Silent Quitters lijkt zich te bevinden onder jongeren.

Onder oudere werknemers komt dit fenomeen uiteraard ook voor, maar het feit dat het onder jongeren, die nieuw zijn op de arbeidsmarkt in een rap tempo toeneemt, is zorgelijk. Werkgevers doen zich er goed aan om kritisch naar zichzelf te kijken ten opzichte van de eigen opstelling richting jonge deelnemers op de arbeidsmarkt.

De negatieve impact van een ongemotiveerde werknemer kan net als van een ontevreden klant veel meer bereik hebben dan de positieve impact van een blije medewerker of klant. Een ongemotiveerde medewerker laat vroeg of laat haar ongenoegen op schadelijke wijze kenbaar maken en kan zelfs voor omzetdaling en reputatieschade zorgen.

Ontevreden werknemers op zombiemodus dragen bij aan een verziekte werksfeer, slecht bedrijfsimago en een daling van de kwaliteit, creativiteit, competenties, prestaties en productiviteit. Bewust of onbewust saboteren ze de organisatie omdat ze weinig gevoelens van verbondenheid of loyaliteit hebben. Het gevoel niets te hebben met de organisatie zorgt er bovendien voor dat werknemers vaker zullen verzuimen en sneller tot integriteitsschendingen zullen overgaan wanneer de gelegenheid zich aandient.

Jonge mensen met nog zoveel arbeidsjaren te gaan en nu al een cynische, verbitterde blik hebben over werk, vind ik een gevolg van slecht werkgeverschap omdat verbittering en ontgoocheling niet bepaald de nalatenschap is die wij als maatschappij over arbeid moeten willen achterlaten.

Zinvol werk is een onmisbaar onderdeel van een betekenisvol leven. Het gevoel dat jouw aanwezigheid en bijdrage ertoe doet is essentieel voor persoonlijke groei en een gezond zelfbeeld. Het ontbreken ervan is vaak een direct gevolg van een process and profit over people cultuur: op korte termijn scoren met wegwerp poppetjes zonder lange termijn visie.

Onze jongeren, onze onmisbare MBO'ers verdienen veel beter.

Grijze Gebieden

Tue, 19 Jul 2022 15:40:10 GMT

Where the shit happens

Een tijdje geleden heb ik dit schilderij van Herman Brood gescoord in een kringloopwinkel. Een mooi kunstwerk van een stel in een innige, passievolle omhelzing. Of toch niet? Hij pakt haar beet van achteren. Hij geniet zichtbaar van het contact. Haar lichaamstaal en mimiek vertellen echter een dubieus verhaal. Haar mondhoeken wijzen naar beneden. En wat doen haar handen nou precies? Trekken ze hem dichterbij of proberen ze hem juist tegen te houden? Aan Herman kunnen we het helaas niet meer vragen. Een grijs gebied dus.

Ik ben gefascineerd door grijze gebieden.

Dit is where the shit happens . Waar het misgaat. Waar de vraag ontstaat: Ben ik nou gek of…? Iedereen is bekend met dit gebied. Wij zitten er met zijn allen vaker in dan dat we beseffen. Dit is waar we dingen op hun beloop laten. Zonder een duidelijk standpunt of toestemming. Hopend of aannemend dat de ander het vast wel ok vindt of begrijpt. Dit is waar we niet doorvragen maar aannemen dat iemands stilte automatisch JA betekent. Vaak gaat het gelukkig goed, maar vaak genoeg niet.

Iedereen heeft zich weleens schuldig gemaakt aan het eigen voordeel doen binnen een grijs gebied omdat het hem/haar beter uitkwam. Omdat je echt graag je zin wilde krijgen. Je voelde heus wel de weerstand van de ander, je merkte de aarzeling, het ontbreken van een volmondig ja; maar je deed alsof je niets merkte. Je oefende net iets te veel druk uit, hoorde in de gestotter van de ander net alleen de dingen die je wilde horen. Dit noemen we ook ‘een voet tussen de deur zetten’ of de ander “overhalen” om te doen wat wij willen.

Het grijs gebied is waar degene - die minder goed gebekt is, die minder macht heeft of minder goed voor zichzelf kan opkomen overgaat op ”het over je heen laten komen”. In deze toestand zeg je geen duidelijke Ja of Nee. Misschien omdat je het niet durft, omdat je je schaamt, geen gedoe wil veroorzaken, niet onbeleefd of ondankbaar wil overkomen, niet goed weet wat je wil, of gewoon niet de ruimte of de tijd neemt (of krijgt) om jouw Ja of Nee goed te onderschrijven. Misschien zeg je geen duidelijke Ja of Nee omdat het je zo overvalt dat je dichtslaat.

Het nare van grijze gebieden is dat ze meestal een ravage aan twijfels, schuld, ontreddering (zelf)verwijt, frustratie en machteloosheid achterlaten.

Grijze gebieden bestrijd je met integriteit, helderheid, eerlijkheid en duidelijkheid.

Waar consent aanwezig is, is er weinig ruimte voor grijze gebieden. Consent is een bewuste, immer actieve overeenkomst die bestaat uit 4 belangrijke, kwadranten: geven, nemen, toestaan en ontvangen. Deze aspecten kun je verdelen in actieve en passieve acties. Actief: Geven en Nemen. Passief: Ontvangen en Toestaan. De kwadranten hebben hun schaduwkanten. In het echte leven loopt alles door elkaar en wij hebben vooral te maken met de schaduwkanten dan met de kwadranten zelf; omdat wij ons dit hebben aangeleerd als overlevingsmechanismen.

Wie niet op gezonde wijze kan Nemen bijvoorbeeld, doet aan stelen, manipulatie, graaien, pesten en onderdrukken. Wie niet kan Ontvangen heeft een pantser om zich heen en kan zich moeilijk verbinden/hechten aan een ander. Tijdens een consent culture training, worden alle kwadranten onder de loep genomen en specifiek belicht. Opdat onze interacties guller en eerlijker zullen verlopen; want met een duidelijke NEE of een hartstochtelijke JA weet je precies waar je aan toe bent. Hoe fijn is dat?

Rules of Engagement Deel 2: Spijt Betuigen

Fri, 08 Apr 2022 09:11:45 GMT

Omgangsvormen

Vanwege mijn werk spreek ik voortdurend mensen waar veel leed is aangedaan. Hierdoor komen thema’s als rouwverwerking, vergeving, loslaten en spijt betuigen ter sprake. Onderzoek wijst uit dat de meeste slachtoffers meer emotionele genoegdoening en een positieve bijdrage aan hun helingsproces ervaren wanneer de dader zijn daden onderkent en een oprechte vorm van berouw of spijtbetuiging toont, dan wanneer de dader alleen wordt gestraft voor zijn daden.

Een oprechte spijtbetuiging is als een zalf op een wond en de beste manier van spijt betuigen is door jouw gedrag duidelijk te onderkennen als schadelijk en door jouw oprechte berouw uit te spreken naar degene die er schade aan heeft ondervonden.

‘Sorry seems to be the hardest word ’- Elton John

Wat is een oprechte spijtbetuiging en hoe biedt je jouw welgemeende excuses aan? Een oprechte spijtbetuiging geeft de aangedane altijd duidelijk het gevoel te zijn “gezien” en erkend in haar leed. Een oprechte spijtbetuiging bestaat uit een doel, een voorafgaand innerlijk proces en een uitvoering.

Het doel is om als dader aan de aangedane te communiceren dat je begrijpt dat je verkeerd hebt gehandeld, dat je bewust bent van de negatieve impact of gevolgen van jouw daden, dat je gevoelens van berouw hebt daarover en eventueel wat je in het vervolg gaat doen om het leed te verzachten of verdere schade te voorkomen.

Het proces begint met het inzien dat je een ander schade hebt berokkend. Het kan uit het eigen besef of nadat anderen jouw inzicht hebben gegeven over de impact van jouw daden. Hierna volgt een periode van zelfonderzoek naar de beweegredenen achter jouw acties: Wat waren jouw intenties? Was het een vergissing? Onwetendheid of een bewuste actie?

De uitvoering gaat om het daadwerkelijk uiten van jouw spijtbetuiging. Dit is het spannendste gedeelte want hier kan heel veel misgaan. Het is zeer belangrijk om op de juiste manier spijt te betuigen.

Kenmerken van een oprechte spijtbetuiging

Het is oprecht en gemeend
Noem het bij de naam: Het woord “spijt” wordt letterlijk benoemd
Er is een omschrijving van datgene waar je spijt van hebt
Er zijn geen voorwaarden of grijze gebieden
Toon empathie: benoem de impact van jouw handelen op de ander
Zeg eventueel hoe je het goed wil maken of eventueel voortaan zal handelen

V alkuilen bij een spijtbetuiging

Voorwaarden stellen: ik bied mijn excuses aan als je ook jouw excuses aanbiedt over….
Dwingen jouw spijtbetuiging te aanvaarden: ik zeg toch sorry? Wat wil je nog meer?
Drama: een oprechte spijtbetuiging is geen optreden. Ga niet dramatisch doen over hoe jij last hebt van wat er is gebeurd zodat de rollen omgedraaid worden en de aangedane gedwongen wordt om jou te troosten
Lege spijtbetuiging: het spijt me als het bij jou zo overkwam. Het spijt me als ik je misschien heb gekwetst. Ik ben ook maar een mens. Het spijt me maar { insert random smoesje}... Sorry hoor!
Verwachtingen naar de aangedane: kom op, ik heb sorry gezegd dus nu moet je normaal doen
Onzin spijtbetuigingen: er omheen draaien zonder het daadwerkelijk te benoemen. Blijven steken in jouw eigen beweegreden en hoe het voor jou voelt (het gaat niet om jou)
Afkopen van schuld: zonder enige spijtbetuiging doen alsof er niets is gebeurd maar dan overdreven aardig doen, slijmen of aankomen met cadeautjes
Slachtoffer de schuld geven: het spijt me maar als je niet zo gek had gedaan, zo onweerstaanbaar was geweest, als je naar me had geluisterd, enz.

I edereen herkent zich vast in een of meerdere genoemde valkuilen. Het geeft niets. Een fout maken betekent niet per definitie dat je een slecht persoon bent. Bewustwording over jouw eigen handelen, leidt hopelijk tot beter handelen in de toekomst.

Tenslotte, sta stil bij jezelf of je echt jouw excuses wil aanbieden. Zo niet, doe het niet, want met een valse of een onoprechte spijtbetuiging berokken je de ander alleen maar extra schade.

Rules of Engagement . Deel 1: Ongewenste Cadeautjes

Tue, 08 Feb 2022 09:11:15 GMT

Navigeren van omgangsvormen in een tijd van dickpics en online schandpalen.

Het zoveelste grensoverschrijdende gedragsschandaal diende zich helaas onlangs aan. Veel mannen (en vrouwen) zeggen bang te zijn dat je elkaar niet meer een compliment mag geven. Deze angst is begrijpelijk maar volstrekt onnodig wanneer je de Rules of Engagement , de Regels van de Omgang goed begrijpt. Een van de regels gaat over cadeaus. Het belangrijkste aspect van het geven of ontvangen van een cadeau is de vraag: Voor wie is het werkelijk bedoeld?

Dit lijkt vanzelfsprekend maar de realiteit heeft genoeg bewezen dat het niet zo is. Dingen die we beschouwen als cadeau zijn complimenten, voorwerpen, aandacht, advies, een dienst enz.

Alle bovengenoemde geven we meestal zonder eerst aan de ontvanger te vragen of die van ons een cadeau zou willen ontvangen. Vaak wordt het cadeau met blijdschap door de ontvanger in ontvangst genomen. Maar vaak ook niet. Ongevraagde cadeaus zijn soms een probleem en een bron van misverstand. Normaal gesproken is een cadeau iets wat je geeft aan de ander. Het doel van het cadeau is dat de ontvanger iets van jou in ontvangst neemt. Om iets in ontvangst te nemen moet er sprake zijn van een wens van de ontvanger om dit daadwerkelijk te doen. De enige manier om te weten of iemand iets ongevraagds van jou in ontvangst wilt nemen is simpelweg om het eerst te vragen.

Mag ik je een compliment geven over…..?
Mag ik je advies of een tip geven over.....?
Zal ik je helpen met.....?

Wat deze voorbeelden laten zien is dat de actie/cadeau is ontstaan vanuit de behoefte van de gever. De “gever” wil eigenlijk iets ongevraagds geven. Het gaat hier niet om jouw goede intenties, maar om JOUW behoefte om een actie vanuit JOUW kant richting een ander te sturen die daar niet om heeft gevraagd.

De kern van deze transactie is dat het gaat om iets wat de gever als gift beschouwt en dit ongevraagd aan de ander wil geven. Een gouden regel bij dit soort “cadeautjes” die uit eigen initiatief ontstaan, is dat je altijd EERST moet vragen aan de ontvanger of zij het überhaupt wil ontvangen en op het antwoord wachten voordat je wat doet. Want het feit dat je iemand een cadeau wil geven -hoe goed bedoeld ook, wil niet zeggen dat de ander er op zit te wachten; laat staan het klakkeloos van jou moet ontvangen; of er blij mee moet zijn. Wanneer je oprecht een ander ergens blij mee wil maken of helpen, is het logisch om eerst te informeren of- en naar waar je ze blij mee mag maken of helpen.

Het probleem met het spontaan geven van ongevraagde cadeaus is dat het alles zegt over de gever. Dit soort cadeaus zijn als het Trojaanse paard: er zit altijd een schaduwcadeau in verstopt; namelijk de behoeftebevrediging van de gever zelf. Het schaduwcadeau is het cadeau die de gever aan zichzelf geeft door zogenaamd een cadeau aan een ander te geven. Het gaat vrijwel altijd om een gevoel van genoegzaamheid. En vaak, al ben je als gever er niet van bewust, het schaduwcadeau is nog groter dan het cadeau voor de ander. Het genot effect van het schaduwcadeau op de gever, is vaak evenredig met de mate van dankbaarheid en enthousiasme waarmee zijn cadeau door de ontvanger in ontvangst wordt genomen. Daarom zijn veel mensen beledigd of teleurgesteld wanneer de ander hun cadeau/compliment/hulp/advies/gefluit enz. niet accepteert: het schaduwcadeau valt dan in duigen en het gevoel van bevrediging blijft uit.

Dus lieve heren, wanneer jullie een brandende behoefte hebben om een foto van jouw geslachtsdeel aan iemand te sturen kun je het best eerst vragen: mag ik je een dicpic sturen?

De vraag alleen met dit soort eigen-initiatief-cadeaus is uiteraard: voor wie is het werkelijk bedoeld? Als je heel eerlijk bent, weet je eigenlijk al het antwoord.

*(Het spreekt vanzelf dat je in een formele (werk)relatie sowieso nooit en te nimmer jouw geslachtsdeel live of als foto aan een ander moet willen sturen.)

De Ondraagelijke Leegte Van Moderne Connecties

Fri, 12 Mar 2021 12:03:33 GMT

Dit is waarom wij ons zo eenzaam voelen

Basisbehoeften zijn belangrijker dan je denkt.

De belangrijkste functie van onze hersenen is ons in leven houden. De hersenen voeren deze functie uit onder andere door een aantal vernuftig, ingebouwde signalen welke we na verloop van tijd, onmogelijk kunnen (blijven) negeren. Ademhaling, slaap, dorst, honger, aanraking of genegenheid en veiligheid; vandaar de naam: basisbehoeften.

Neem bijvoorbeeld honger. Honger is een signaal dat ons dwingt om voor onszelf te zorgen en in leven te blijven door opzoek te gaan naar voedsel. Ons hongergevoel is een ingebouwd mechanisme welke gereguleerd wordt met behulp van twee hormonen ghreline en leptine. Ghreline komt vrij wanneer het tijd wordt om voedsel te nuttigen en zorgt voor het bekende, onaangename hongergevoel. Hoe meer ghreline, hoe meer hongergevoel we ervaren. Leptine doet het tegenovergestelde. Zij geeft het stopsignaal wanneer wij genoeg voedsel binnen hebben, zodat wij ons niet dood eten. De hoeveelheid leptine in het lichaam is het hoogst vlak na een maaltijd. Deze zal geleidelijk afnemen, in de loop van de uren, terwijl ghreline opnieuw langzaam toeneemt.

Zonder hongergevoel zouden we het nut van de inname van voedsel over het hoofd zien en daardoor snel komen te overlijden.

Honger voor aanraking en genegenheid is ook van levensbelang. Het is weliswaar minder voor de handliggend in vergelijking met de behoefte aan eten en drinken, maar de gevolgen van een verwaarloosde behoefte aan aanraking en genegenheid zijn niet mals. De wetenschap heeft uitgewezen dat de mens de meest sociale is, van alle apensoorten. Wij hebben waardevolle sociale verbindingen écht nodig om te gedijen. Het negeren of verwaarlozen van deze behoefte leidt tot complexe fysieke- en geestelijke gezondheidsproblemen.

Wij leven in een tijdperk waarin de gemiddelde mens zijn mobiele telefoon vaker aanraakt dan een ander persoon

Het leven speelt zich in toenemende mate vooral online af. De moderne wereld heeft met technologie een pseudo-sociale verbondenheid gecreëerd. Deze schijnverbondheid wordt gekenmerkt door instant online toegang tot letterlijk iedereen op aarde. De belofte is de toegang tot elkaar, maar de realiteit is een oppervlakkige nabootsing van echte verbondenheid; want “toegang hebben” zorgt nog niet voor de verbinding zelf. Ironisch gezien is het gebrek aan echte verbondenheid goed te onttrekken aan de hand van hoe wij omgaan met het online bestaan.

Onze inadequaat beantwoorde behoefte aan genegenheid en het aanleggen van waardevolle verbindingen is goed te zien aan alle (coping ) aanpassingsgedrag welke wij ontwikkeld hebben om deze behoefte enigszins te maskeren en compenseren. Bendevorming, geweld, vandalisme, ruzies en ongewenste omgangsvormen zijn voorbeelden van compensatiegedrag. Je hebt ook bekendere versies zoals verslavingen: eetverslaving, seks-, werk-, gok-, alcohol-, afvallen- en drugsverslaving. Andere minder zichtbare vormen van behoefte aan echte verbondenheid zijn bijvoorbeeld consumerisme en spiritueel toerisme. Ondanks de welvaart waarin we leven, stijgt de eenzaamheid onder mensen van alle leeftijdscategorieen, alsook het gebruik van antidepressiva.

Aanraking is zo essentieel dat het over het algemeen bekend is dat het isoleren van een gevangene (of een zieke) een van de meest wrede straffen is die er bestaat.

Er is steeds minder sociaal aan sociale media.

Meer en meer wordt sociale media een platform om (vaak anoniem) te compenseren voor de leegte en schreeuwende behoefte aan oprechte aandacht. Op twitter zie je tegenwoordig steeds meer mensen die als een heuse veilingmeester bedelen, verleiden, eisen en manipuleren om meer volgers te verkrijgen. Alsof het om handdoeken zegeltjes van de AH gaat. Er wordt geen woord gerept over de ander als persoon te leren kennen, wederzijdse interactie of kennisverrijking. Het gaat slechts om de vermeende en daarom begeerde status van veel volgers hebben. Want daarmee kun je over een grotere audiëntie beschikken om daaroverheen nog meer Ikke-Ikke berichten te spuien. De tragedie van sociale media is dat het een pseudo-intimiteit creëert waarbij wij aan de hand van kleine stukjes informatie, menen de ander goed te “kennen”. Onder deze pseudo-intimiteit schuilt een harde waarheid: de kwaliteit en kwantiteit van onze collectieve, échte verbondenheid holt hard achteruit.

De werkelijkheid in dit tijdperk van instant online connecties, is dat de individu voor het eerst sinds mensenheugenis nog nooit zo alleen is geweest.

Wat kun je doen om eenzaamheid en alleen-zijn te verminderen

Stel je echt open: Elke ontmoeting heeft potentie. Onderzoek jouw eigen vooroordelen en angsten of zelfs snobisme met betrekking tot mensen ontmoeten. Denk je dat je je met alleen een bepaald soort/groep mensen wilt associëren? Waarom? Kan het zijn dat je bewust of onbewust mensen al mentaal afschrijft omdat je ervan uitgaat dat ze niets nuttigs toe te voegen hebben aan jouw leven? Onze eigen aannames en associaties werken soms als belemmeringen waardoor we kansen mislopen.
Initieer het contact: Waar wacht je op? Als je iets wilt moet je zelf de beweging maken om het te bereiken. Stap uit je comfortzone en zoek contact, wees creatief hierin. Aan de andere kant van jouw vraag staat ook maar een mens of mensen. Wat is het ergste wat mis kan gaan? En is dat werkelijk zo’n ramp?
Laat de strategie maar varen: Wanneer je een doel hebt met betrekking tot het vergroten van jouw netwerk ga je vaak selectief aan de slag. Laat dat varen. Schakel alle filters uit en zet enkel jouw nieuwsgierigheid en vriendelijkheid aan. Denk niet in termen hoe nuttig de ander voor jou kan zijn of welke deuren de ander voor jou kan openen. Contact hoeft niet altijd ergens toe te leiden. Wees eerder geinteresseerd dan interessant. Vriendelijkheid wint. Stel je gewoon open zonder agenda en laat het proces zijn natuurlijke gang gaan.
Durf te vragen: Laat mensen weten wat je wilt, waar je behoefte aan hebt. Bewustwording is het begin. Mensen kunnen niet ruiken waar je behoefte aan hebt. Jij zou dit telkens op duidelijke en oprechte wijze moeten communiceren.
Hou rekening met verschil in behoefte: Hou rekening dat afwijzing of nul op het rekest niet per se over jou gaat. Respecteer dat. Mensen zijn bezig met hun eigen kwesties, de timing is niet altijd optimaal en er kan een mismatch van behoeften zijn. Hou de eer aan jezelf. Laat je niet ontmoedigen door dergelijke situaties. Scheer niet iedereen over een kam. Hou de moed er in en blijf het contact initiëren.
Wees het verschil: Wie vriendschap wilt, moet vriendelijk zijn. Wie contact wilt moet contact zoeken en zich benaderbaar opstellen. Wie liefde wilt moet liefdevol zijn en liefde geven. Wie ontvangen wilt, moet bereid zijn om eerst te geven. Neem het initiatief, wees betrokken, wees geduldig. Wees dienstbaar: komt eerst brengen in plaats van halen. Wees het verschil die je graag wilt zien.

Chinello Ifebigh (voormalig MKB’er) is een gecertificeerd extern vertrouwenspersoon voor organisaties binnen diverse sectoren. Daarnaast heeft ze een praktijk voor particulieren waarbij zij werkzaam is als gecertificeerd Knuffeltherapeut en Psychosociaal Ondersteuner. Zij is de ontwikkelaar van de Cliënt Nurturing Method®. Een unieke en zeer effectieve methode welke de druk van de ketel haalt; en door middel van nurturing, een boost geeft aan het algehele welzijn van de cliënt. Voor meer informatie raadpleeg haar websites. Zakelijk: chinelloifebigh.com Particulier: the-confidante.nl

Hoe Gooi Ik Mijn Glazen In

Sun, 28 Feb 2021 21:41:03 GMT

Why do you take by force that which you could obtain by love?

“Why do you take by force, that which you could obtain by love?” ~Chief Powhatan

Het was een post van een onbekende op LinkedIn. Het ging over een fondsenwerving voor een goed doel. Niets mis mee. Een connectie van mij had het gedeeld. Ik Like-te het en prompt kreeg ik van de eigenaar van de post een connectieverzoek. Het zag er bonafide uit dus ik accepteerde. Werkelijk waar, nog geen 2 minuten later kreeg ik van mijn kersverse connectie een standaard onpersoonlijk bericht over dezelfde post met een verzoek om te steunen, doneren en delen.

Getsie. Die laat er ook geen gras over groeien, dacht ik.

Ik krijg er een beetje een vieze smaak van in mijn mond. Ik wil iedereen graag helpen en draag ieder zeker een warm hart toe, maar dit is wel erg kort door de bocht. Ik besluit om het even te laten rusten. De volgende ochtend ligt er wederom een bericht van dezelfde persoon op me te wachten. Een bericht bestaande enkel uit emoji’s, mij aansporend om het eerste bericht te delen.

Ik besluit om het niet te doen. Ik schrijf terug, vriendelijk en netjes en leg uit dat het me, tot mijn spijt overduidelijk is geworden dat het connectieverzoek niet ging om elkaars netwerk te verrijken, kennis te delen of überhaupt een wederzijdse interesse. Voor deze persoon was ik slechts een gebruiksvoorwerp; een amplifier . Waar het deze persoon om ging, was slechts om mij als gereedschap te gebruiken om de eigen doelen te bereiken. En hier pas ik voor. Hoe nobel het doel ook is, zo ga je niet met mensen om. Want het doel heiligt de middelen niet. Van een reply op mijn bericht ontbreekt nog ieder spoor. Dít is nou een mooi voorbeeld van: hoe-gooi-ik-mijn-glazen-in-2.0.

Want: “Why do you take by force, that which you could obtain by love?”

Goed werkgeverschap anno 2021. Hoe is het geregeld binnen jouw organisatie?

Tue, 26 Jan 2021 22:53:05 GMT

Wettelijke verordeningen in 2021

Onlangs is het vastgesteld dat slechts de helft van de bedrijven een vertrouwenspersoon hebben. Dit terwijl een vertrouwenspersoon voor zowel werknemers als werkgevers van belang kan zijn: wanneer medewerkers zich veilig voelen, functioneren zij beter en verzuimen ze minder waardoor bedrijven ook beter functioneren. Op 07-10-2020 is een wetsvoorstel ingediend om voor ondernemingen, een vertrouwenspersoon verplicht te stellen. Dit kan straks betekenen dat iedere werknemer, die te maken krijgt met ongewenste omgangsvormen, toegang tot een vertrouwenspersoon heeft. Daarnaast wordt met het wetsvoorstel de positie van de vertrouwenspersoon binnen de organisatie versterkt. In de Arbowet is geregeld dat de directie/het management preventief beleid moet voeren om psychosociale arbeidsbelasting (PSA) te voorkomen dan wel te beperken. Vaak wordt gehoor gegeven aan deze verplichting door het aanstellen van een vertrouwenspersoon.

Lees hier meer over de rol van de vertrouwenspersoon en wat deze voor jouw organisatie kan betekenen.

Zet jij je in 2021 in voor sociale veiligheid binnen jouw organisatie?

Als gecertificeerd extern vertrouwenspersoon kan ik voor jouw organisatie een belangrijke rol spelen bij het voorkomen en beperken van PSA. Medewerkers kunnen mij benaderen met problemen op deze twee gebieden:

Ongewenste omgangsvormen; denk hierbij aan pesten, discriminatie, agressie/geweld, (seksuele) intimidatie.
Integriteitsschendingen; denk hierbij aan (vermoedens van) belangenverstrengeling, diefstal, misbruik van bevoegdheden en corruptie.

Ik fungeer als eerste opvang, bied een luisterend oor, emotionele ondersteuning en geef advies (ook aan management en directie) bij dit soort kwesties. Door signalen op te vangen en werknemers en management voor te lichten, heeft mijn werk als vertrouwenspersoon ook een kostenbesparende en preventieve werking. Bovendien kan het de werkgever helpen om aansprakelijkheid en veroordeling te voorkomen.

Voor directie en bestuurders

Voor directie en bestuurders bied ik in een apart programma, de mogelijkheid tot Continuous Improvement : Jouw positie als leider en rolmodel onder de loep nemen en het werken aan goed werkgeverschap door middel van 1-op-1 vertrouwelijke reflectie/sparringsessies.

Indien je meer wil weten over wat Continuous Improvement jou te bieden heeft of wanneer je overweegt een (extern)vertrouwenspersoon voor jouw organisatie in de arm te nemen; en de opties vrijblijvend wil bespreken, kun je me bellen (0629338169) of een terugbelverzoek sturen.

Ik wens jou en jouw organisatie een veilig, gezond en vruchtbaar 2021!

Chinello Ifebigh (voormalig MKB'er) is een gecertificeerd extern vertrouwenspersoon voor organisaties binnen diverse sectoren. Daarnaast heeft ze een praktijk voor particulieren waarbij zij werkzaam is als gecertificeerd Knuffeltherapeute en Psychosociaal Ondersteuner. Voor meer informatie raadpleeg haar websites. Zakelijk: chinelloifebigh.com Particulier: the-confidante.nl

How to Kennismaken

Fri, 08 Jan 2021 14:21:57 GMT

Handzame tools om de ideale klant te onderscheiden en te behouden

Mijn eerste les over het belang van een goede kennismaking leerde ik al heel vroeg, rond mijn vierde levensjaar dankzij de musicalfilm The King and I, uit 1956 van Rodgers en Hammerstein; de makers van The Sound Of Music ( zie hier het fragment) . Het liedje Getting To Know You ; met al die vrolijke, zingende kinderen is treffend in zijn eenvoud en maakt me- jaren later- nog steeds vrolijk als ik eraan denk. Dit liedje en de associaties die daardoor in mijn jonge hersenen zijn ontstaan, zijn mede bepalend geweest voor hoe ik vandaag de dag in de wereld sta (open en nieuwsgierig) ten opzichte van het leren kennen van nieuwe mensen.

Kennismaken als blind date

M aar nu, we spoelen even door naar de zakelijke, volwassen wereld en het kennismakingsgesprek. Een van de belangrijkste onderdelen van een cliënt-dienstverlener relatie is mijns inziens het kennismakingsgesprek. Misschien wel veel belangrijker dan de dienst zelf want een goede kennismaking kan doorslaggevend zijn voor het ontstaan en slagen van de dienstverlening. Een kennismaking met een potentiële cliënt heeft veel weg van een blind-date. Cliënt en dienstverlener kennen elkaar nog niet, maar delen op hun manier, een gezamenlijke hoop iets uit de kennismaking te halen. Een goede kennismaking is van onschatbare waarde omdat het beide partijen de kans biedt om informatie uit te wisselen zodat alle verwachtingen plus een passend aanbod op tafel komen te liggen. Het is dé manier om er achter te komen of deze factoren in overeenstemming zijn met elkaar. Het doel van een kennismaking moet niet zozeer zijn om tot een samenwerkingsovereenkomst te komen; eerder om te achterhalen of beide partijen überhaupt een match zijn. Een subtiel, cruciaal verschil; maar wel eentje die ervoor zorgt dat het proces zorgvuldig verloopt. Een goede kennismaking zorgt er voor dat bij incompatibiliteit, de partijen zonder wrijving of rancune hun eigen weg gaan.

E nige voordelen van een goede kennismaking voor de potentiële cliënt zijn:

Kostenbesparing: je geld in je zak houden bij de verkeerde dienstverlener
Het aanscherpen van jouw kwaliteitseisen
Zelfkennis: jouw behoefte beter in kaart brengen
Aanscherpen: jouw hulpvraag helder krijgen en duidelijk formuleren
Verhoogde kans op het vinden van de juiste dienstverlening/aanbieder
Verhoogde tevredenheid bij het vinden van de juiste dienstverlener
Gericht zoeken: aanscherpen van jouw zoekcriteria
Toegevoegde waarde op termijn: waar voor je geld
Verwachtingsmanagement: bijstellen van jouw verwachtingen naar reële of gunstiger mogelijkheden

Voor de dienstverlener zijn de voordelen:

Jouw professionaliteit aanscherpen door gericht informatie te verschaffen
Een efficiënte manier om de “ideale” klant te vinden en aan te trekken
Meer kans op een geslaagde samenwerking
Verwachtingsmanagement scan uitvoeren bij de potentiële klant om teleurstellingen te voorkomen
Voldoening bij het uitoefenen van jouw werk: want wat is nou fijner dan werk verrichten die zeer gewaardeerd wordt door de klant?

Het mensen-zoals-wij effect

Als laatste en wat mij betreft, de belangrijkste reden van een goede kennismaking is dat het doet dienst als screening om ongewenste klanten te identificeren en te weren. Ongewenste klanten maken meer kapot dan je lief is. Een ideale klant telt voor twee, een ongewenste telt voor drie. Wij mensen- sociale, emotionele, irrationele wezens die we zijn- zijn geneigd om de dingen te doen die “mensen zoals wij” ook doen; of juist niet doen. Een ontevreden klant moet je niet onderschatten omdat ze haar ongenoegen publiek kan maken en dat kan je als dienstverlener geld en klanten kosten.

Ongewenste klanten kunnen ook wanbetalers, oplichters, malafiden met onzuivere bedoelingen; of gewone mensen met andere behoeftes zijn. Het is beter om een mismatch vroegtijdig te identificeren dan ergens halverwege een gestarte samenwerking achter te komen dat men met elkaar niet verder wil.

Een goede kennismaking is de manier om te ontdekken of er een goed draagvlak is voor een samenwerking. Een goed draagvlak is een wederzijdse JA. JA/JA is groen licht. JA/NEE is rood; NEE/NEE uiteraard ook rood. DIt geldt ook voor JA/ MISSCHIEN; want ‘misschien’ is geen ja en je kunt het beter beschouwen als een Nee. Echt. Het scheelt een hoop ellende. Uit ervaring heb ik geleerd om de tijd te nemen voor een grondig en eerlijke screening middels het kennismakingsgesprek.

Langetermijn succes

De sleutel tot een goede kennismaking is transparantie en eerlijkheid over wie je bent en wat je te bieden hebt. Pas je niet aan om te behagen of om op zo’n manier meer klanten binnen te harken. Een dienstverlening van one-size-fits-all is, is een dienstverlening van one-size-fits-none . Wees niet te graag, je krijgt er geheid spijt van en durf een potentiële klant te laten gaan. Aan zowel de klant als de aanbieder zeg ik: durf alsnog nee te zeggen ook al lijkt alles aan de buitenkant te kloppen. Als jouw onderbuikgevoel stellig Nee zegt, kun je het beter aan je voorbij laten gaan. Persoonlijk is dit de laatste poortwachter, specifiek met betrekking tot mijn werk als knuffeltherapeute. Gezien de aard en gevoeligheid van deze specialistische dienstverlening, is het onmogelijk emoties te faken. Ik kan niet een sessie aangaan met iemand waar ik geen klik mee heb. Dit is voorwaarde nummer één voor de knuffeltherapeut: geen klik, geen klant.

Laat je niet uit het veld slaan als het kennismakingsgesprek niet leidt tot een samenwerking. Ga voor het succes op lange termijn. Maak jouw verhaal niet mooier dan het is want daarmee geef je de verkeerde indruk en creëer je verwachtingen waar je niet aan kunt voldoen; ergo slecht imago en reputatieschade, ergo minder verdiensten. Als je niet hebt wat de klant zoekt, verwijs haar indien mogelijk naar de juiste persoon. Ook dit komt je later ten goede.

O nthoud, opportunity is als een bus: als je er een mist, komt er altijd weer een ander. Het enige wat je moet doen is zorgen dat je bij de bushalte staat.

Chinello Ifebigh (voormalig MKB'er) is een erkend extern vertrouwenspersoon voor organisaties binnen diverse sectoren. Daarnaast heeft ze een praktijk voor particulieren waarbij zij werkzaam is als gecertificeerd Knuffeltherapeute en Psychosociaal Ondersteuner. Voor meer informatie raadpleeg haar websites. Zakelijk: chinelloifebigh.com Particulier: the-confidante.nl